سایه این سرو آشوب قیامت پرورست

تا فروغ شعله خورشید حسنی دیده ام

صبح اگربالد به چشم من کف خاکسترست

ای که بر نقش قدش دل بسته ای هشیار باش

ذوق تسلیمی به جیب امتحانت گل نریخت

ورنه همچون شمع ، دامن تاگریبانت سرست

گر کند حسنش بساط حیرت آیینه گرم