هرکه می آید در اینجا طالب گوش کرست

باید از هستی به تمثالی قناعت کردنت

میهمان خانه آیینه بیرون درست

بس که دارد شور آهنگ مخالف روزگار

اعتبار ما به خود واماندگان آشفتگی ست

خاک اگر آیینه می گردد غبارش جوهرست

آفتاب طالع ما داغ حرمان است و بس