آفتاب طالع ما داغ حرمان است و بس

هرکه می آید در اینجا طالب گوش کرست

اعتبار ما به خود واماندگان آشفتگی ست

خاک اگر آیینه می گردد غبارش جوهرست

آسمان تیره بختی ها سویدا اخترست

بعد مرگ، اجزای ما، توفانی موج هواست

تا نپنداری که ما را خاک گشتن لنگرست