شور عشقت آنقدر راحت فروش افتاده است

همچو اخگر بر جبین من عرق خاکسترست

عمرها شد می روم از خویش و بر جایم هنوز

گرد تمکین خرامت موج آب گوهرست

کز تپش تا ناله بیمار صاحب بسترست

آب تیغت تا نگردد صندل آرامها

کی شود این نکته ات روشن که سر دردسرست