صدا عذر خرام کوهسارست

به پیش قامتش از سرو تا نخل

همه انگشتهای زینهارست

جهان می نالد از بی دست و پایی

فلک تا دوری از تجدید دارد

بنای گردش رنگ استوارست

چو مو چندان که بالم سرنگونم