هنوز شیشه رنگم شکستن آغازست

گداختم زتحیرکه چشم آینه هم

بهار حسن تو را شبنم نظربازست

می ام چو نکهت گل جوهر هواگردید

لبی که خنده در او خون شود لب میناست

رگی که نیش به دل می زند رگ سازست

سخاست نشئه شهرت کرم نژادان را