ز پیچ و تاب نفس سوز دل توان دانست

گشاده دامنی ابر، بال پروازست

فریب عجز مخور ازپر شکسته رنگ

که درگرفتن پرواز چنگل بازست

زبان دود به اسرار شعله غمازست

ندانم این همه حرف جنون که می کوبد

که گوش حلقه زنجیر ما پر آوازست