جرس بنال که بر ما ره فغان بازست

درین هوسکده غافل ز فیض یاس مباش

دری که بر رخ ما بسته شد همان بازست

ز جا نرفته جنون هزار قافله ایم

به جاده های نفس فرصت اقامت عمر

همان تامل شاگرد ریسمان بازست

به کنه سود و زیان کیست وارسد بیدل