در میان انجمن می بایدم تنها نشست

بی توام گرد ضعیفی بس که بر اعضا نشست

ناله ام درکوچه نی چون گره صدجا نشست

کس نمی فهمد زبان سوختن تقریر شمع

می توان در خاکساری یافت اوج اعتبار

آبله شد صاحب افسر، بسکه زیر پا نشست

هر که را سررشته وضع حیا باشد به دست