چرخ رنگ خویش بامینای مایکجا شکست

می رود بر باد عالم گر خموشان دم زنند

رنگ صدگلشن به آه غنچه ای تنها شکست

پیچ و تاب موج غیر از انقلاب بحر نیست

صافی وحدت مکدرگشت کثرت جلوه کرد

موج شد تمثال تا آیینه دریا شکست

کیست دریابد عروج دستگاه بیخودی