به سنگ سرمه ام آن نرگس سیاه شکست

در این جنونکده شرمی که هر که چشم گشود

به چاک .جیب حتا دامن نگاه شکست

چه ممکن است غبارم شود به حشر سفید

حق رفاقت یاران بجا نیاوردم

به پا یک آبله دل بود عذرخواه شکست

قدم شمرده گذارید کز دل مایوس