در بساط ما امید باختن هم بردنست

شیشه ساعن سال ومه ندارد دم زدن

عافیت اینجا نفس بیرون دل بشمردنست

طاس گردون هرچه آرد مفت اوهام است و بس

محرم بحراز شکست قطره می لرزد چو موج

خصم رحمت زیستن دلهای خلق آزردنست

جبهه بحر از عرق تا حشر نتوان یافت پاک