زانقدر خشکی که گوهر را غم افسردنست

محرم بحراز شکست قطره می لرزد چو موج

خصم رحمت زیستن دلهای خلق آزردنست

جبهه بحر از عرق تا حشر نتوان یافت پاک

امتحان در هر چه کوشد خالی از تشویش نیست

بار مشق خامه هم بر پشت ناخن بردنست

بر تغافل زن ز اصلاح شکست کار دل