در خرابات حقیقت هیچ کار افتاده ایم

موچوبالد پشم باشد پشم چون بالید موست

خواه دا غ حیرت خود، خواه محو رنگ غیر

دیده ما هرچه هست آیینه دیدار اوست

پای ما پای خم است و دست ما دست سبوست

بسکه نقش امتیاز از صفحه ما شسته اند

ساده چون زانوست گرآیینه با ما روبروست