وانچه نتوان ریخت جز در پای خوبان آبروست

جاده کج رهروان را سر خط جانکاهی ست

باعث آشوب دل ها پیچ و تاب آرزوست

آنچه نتوان داد جز در دست محبوبان دل است

بر فریب عرض جوهر گرد پرکاری مگرد

آینه بی حسن نتوان یافتن تا ساده روست

حسن بیرنگیست در هرجا به رنگی جلوه گر