ای گل چمن حیرت عریانی خود باش

از هرچه خبر یافته ای بیخبر اوست

هرچندکه عنقا، ز خیال تو برون است

هر رنگ که داری به نظر نقش پر اوست

این جامه رنگی که تو داری به بر اوست

دل شیفته دیر و حرم شد چه توان کرد

بنگی ست درین نسخه که اینها اثر اوست