زین بیش ، عیار من موهوم مگیرید

جام می رنگی که پری شیشه گر اوست

از ظاهر و مظهر مفروشید تخیل

خورشید قدم آنچه ندارد سحر اوست

دستی که به خود حلقه کنم درکمر اوست

بیدل مگذر از سر زانوی قناعت

این حلقه به هرجا زده باشی به در اوست