آمد و رفت نفس تمهید عذر لنگ اوست

جوهر آیینه وحدت برون است از عرض

هر قدر صافی تصورکرده باشی زنگ اوست

عشق آزادست اما در طلسم ما و من

بی محبت زندگانی نیست جز ننگ عدم

خاک کن برفرق آن سازی که بی آهنگ اوست

جذبه عشقت شرار از سنگ می آرد برون