چه ممکن است ززلفت برون تپیدن دل

از آن نگین تبسم که غنچه خاتم اوست

به برق تیغ تو نازم که در بهار خیال

هزار صبح تجلی مقابل دم اوست

که حسن هم ز اسیران حلقه خم اوست

ز تنگی دلم اندیشه می تپد در خون

چگونه محشر غم در فضای مبهم اوست