به هر کجا نظری هست جلوه توام اوست

غرور راست نیاید به قامت پیری

شکستگی ست نگینی که باب خاتم اوست

علاج کوری دل کن که در قلمرو رنگ

سراغ کعبه بیرنگیی دلم خون کرد

که درگداز دو عالم زلال زمزم اوست

مروت آب شد ازشرم چشم قربانی