ای ثمر از نخل بگذر گر رسیدن آرزوست

آتشی کو، تا سپندم ترک خودداری کند

ناله واری دارم و خلقی شنیدن آرزوست

منزل اینجا نیست جز قطع امید عافیت

وصل هم بیدل علاج تشنه دیدار نیست

دیده ها چندان که محو اوست دیدن آرزوست