بهاربوسه به پای تو داد و خون گردید

وگرنه بال به خون خفته است وپا بسته ست

چو سنگ چاره ندانم از زمینگیری

زدست عجزکه ما را به پای ما بسته ست

نگه تصور رنگینی حنا بسته ست

کدام نقش که گردون نبست بی ستمش

دلی شکسته اگر صورت صدا بسته ست