هر سو چمن آرایی نازی ست درین باغ

ای بیخبران سنگ به دندان که شکسته ست

گر ناز ندارد سر سوتش غبارم

دامان تو، ای سرو خرامان که شکسته ست

آیینه به این رنگ گل افشان که شکسته ست

گل بی تپشی نیست جگرداری رنگش

جز خنده بر این زخم نمکدان که شکسته ست