هر ذره جنون چشمی از دیده آهوست

در چشم محیط این همه مژگان که شکسته ست

عم ری ست جنون می کنم از خجلت افلاس

دستی که ندارم به گریبان که شکسته ست

آیینه مجنون به بیابان که شکسته ست

بیدل نفسی چند فضولی کن وبگذر

بر خوان کریمان دل مهمان که شکسته ست