آبله ز خاک ما را تاکجا برداشته ست

دست بر هم سودن ما آبله آورد بار

چون صدف بیحاصلی ها نیزگوهر داشته ست

چون تریا پا به گردون سوده ایم از عاجزی

دل مصفاکن جهان تسخیری آن مقدار نیست

آینه صیقل زدن ملک سکندر داشته ست

بیدل ا ز خورشید عالمتاب باید وارسید