گویا سراغی از در دلدار داشته ست

ای از جنون جهل تن آسانی آرزوست

هوشی که سایه را که نگونسار داشته ست

قد دو تاست حلقه چندین سجود ناز

هرچند داغ گشت دل و دیده خون گریست

آگه نشدکه عشق چه آزار داشته ست

بیدل تو اندکی گره دل گشاده کن