چیست مغروری ز فکرخویش غافل زبستن

هم خودش می فهمدآن حرفی که با من داشته ست

کاروان عمر را یک نقش پا دنباله نیست

شوخی رفتار ما، بی رشته سوزن داشته ست

ازگریبان آنکه سر برداشت گردن داشته ست

جا ن کنی در عجز و طاقت ناگزیر آدمی ست

از نگین تا قبر، این فرهادکندن داشته ست