به که درپیش لبت عرض خموشی نبرد

شمع هم سوخته قشقه وزناری هست

زخم ما را اثر اندود تبسم مپسند

که درتن موج گهرگرد نمک زاری هست

طوطیی راکه ز شکر سرگفتاری هست

بارب از پرتو دیدار نگردد محروم

محفل حیرت ما آینه مقداری هست