این حوصله مشرب قدحی نیست سبوییست

گر آینه ات محرم زشتی و نکوییست

جوهر ندهی عرض که پر آبله روییست

دل را به هوس قابل تحقیق میندیش

از خویش برآ شامل ذرات جهان باش

هرگاه نفس فال صدا زد همه سوییست

بر پیرهن ناز جهان چشم ندوزی