در عدم هم گرد حسرت های د ل پر می زند

آینه گر صاف باشد روزکس بیگاه نیست

چشم بند عر صه یکتایی ام دیوانه کرد

هر چه می بینم غبار لشکر است و شاه نیست

من رهی دارم که گر منزل شوم کو تاه نیست

از امل تا چند آن سوی قیامت تاختن

بیخبر در منزلی ره را به منزل را نیست