در محبت یکسر مویم تهی از داغ نیست

پنبه گوشی که دارد خلق روپوش کریست

تا توانی از ادب سر بر خط تسلیم باش

خامه چندانی که بر لغزش خرامد مسطریست

چون پر طاووس طومار جنونم محضریست

تیره بختی هرچه باشد امتحانگاه وفاست

از محک غافل مباش ای بیخبر رنگم زریست