قلقل مینا شنیدی بیدل ازعیشم مپرس

از محک غافل مباش ای بیخبر رنگم زریست

چون سحر از قمریان باغ سودای که ام

کز بهارم گر تبسم می دمد خاکستریست

خنده ای دارم که تا گل کردمی باید گریست