ظرف استعداد مستان ساقی بزم است و بس

اختراع این بس ، که ماه نو، جبین لاغری ست

گلفروش است از بهار لاله زار این چمن

آتش داغی که در پیراهنش خاکستری ست

باده گر خواهی همان لب بازکردن ساغری ست

انفعال گمرهی در اشراف عجز نیست

خامه تسلیم ما را خط کشیدن مسطری ست