نیستم نومید رحمت ، کرد دوتایم کرد چرخ

صافی آیینه ، بیمار نفس را، بستری ست

سیر زانو نیز ممکن نیست بی فرمان عشق

پیش ما آیینه است اما به دست دیگری ست

حلقه ام اما همان در پیش چشم من دری ست

خواه در صحراست شبنم خواه در آغوش گل

هرکجا باشم بضاعتها همن چشم تری ست