عمری به پیچ و تاب سیهروزی ام گذشت

یارب سخن نزاکت موی میان کیست

از تیشه برد سعی نفس گوی جان کنی

این بیستون اثر دل نامهربان کیست

بختم غبار طره عنبر فشان کیست

سرگرم خوش خرامی ناز است ناوکت

این مغز فتنه ، کوچه رو استخوان کیست