ز شوق تیر من آغوش این کمان خالیست

دل شکسته ره درد واکند ورنه

لبم چو ساغرتصویر از فغان خالیست

سپهر حسرت پرواز ناله ام دارد

ز بسکه منتظران تو رفته اند ز خویش

چون نقش پا زنگه چشم بیدلان خالیست

جهان چو شیشه ساعت طلسم فقر و غناست