به هرچه دست زنی منزل فغان خالیست

گرفته است حوادث جهان مکان را

ز عافیت چه زمین و چه آسمان خالیست

به رنگ چنبر دف در طلسم پیکر ما

ز شکرتیغ تویارب چسان برون آید

دهان زخم اسیری که از زبان خالیست

اگرچه شوق تو لبریز حیرتم دارد