دلی که پر شود از خود ز دشمنان خالیست

ز چاک دانه خرما، شد اینقدر معلوم

که از وفا دل سخت شکرلبان خالیست

گهر زیاس ، کمر، برشکست ، موج نبست

به جیب تست اگر خلوتی و انجمنی ست

برون ز خویش کجا می روی جهان خالیست

به همزبانی آن چشم سرمه سا بیدل