گر رشته و تابی ست به هم تنگ قبا نیست

همت چقدر زیر فلک بال گشاید

پست است به حدی که درین خانه هوا نیست

عمری ست که از ساز بد اندامی آفاق

ما را تری جبهه به عبرت نرسانید

جنس عرق سعی زدگان حیا نیست

بی عجز رسا قابل رحمت نتوان شد