غبار ما همه آثار دامن فشانیست

مجاز پرده ناموسی حقیقت توست

به هوش باش که زیر لباس عریانیست

دمیده ایم چو صبح از طبیعت وحشت

عدم توهم هستی ست هرچه باداباد

رسیده ایم به آبادیی که وبرانیست

به پیچ و تاب نفس دل مبند فارغ باش