این کارگه شیشه رنگ است حلب نیست

در هیچ صفت داد فضولی نتوان داد

تا دل هوس انشاست جهان جای طلب نیست

دور است شکست دل از آرایش تعمیر

تسلیم وسر وبرگ فضولی چه جنون است

گر ریشه کند دانه ات ازکشت ادب نیست

کامل ادبان قانع یک سجده جبینند