بی باده دل از زنگ طبیعت نتوان شست

گر ریشه کند دانه ات ازکشت ادب نیست

کامل ادبان قانع یک سجده جبینند

مشتاق زمین بوس هوس تشنه لب نیست

افسوس که در آینه ها آب عنب نیست

بیدل غم روز سیه ازما نتوان برد

چین سحراینجا شکن دامن شب نیست