دست و پا از آستین و دامن آن سو می زنیم

درگسستن عالمی دارم که در مضراب نیست

تا به ذوق گوهر مقصد توان زد چشمکی

در محیط آرزو یک حلقه گرداب نیست

مشرب دیوانگان زندانی آداب نیست

در شبستان سیه بختی ز بس گمگشته ایم

سایه ی ما نیز بار خاطر مهتاب نیست