ماییم و سرنگونی ازپا فتادگی

لیک آنقدر رمی که کس از خویش رست نیست

بنیاد عجز ریخته رنگ سرکشی ست

در طره ای که تاب ندارد شکست نیست

در وادیی که نقش قدم نیز پست نیست

جمعیت حواس در آغوش بیخودی ست

ازهوش بهره نیست کسی راکه مست نیست