هرچه خواندیم از دبیرستان عبرت ، یاد نیست

زشتی ما را به طبع روشن افثادست کار

هرکجا آیینه پردازیست زنگی شاد نیست

طفل بازی گوش نسیانگاه سعی غفلتیم

هرچه باشی ناگزیر وهم باید بودنت

خاک شو، خون خور، طبیعت قابل ارشاد نیست

سجده پابرجاست از تعمیر عجز آگاه باش