چون نگه غیر از تحیر مهر این طومار نیست

ازکمین عسیبجو آگاه باید دم زدن

گوشهای حاضران جز در پس دیوار نیست

محوگشتن منتهای مقصد شوق رساست

بردباری طلینتم خاک تامل پیشه ام

غیر هستی هر چه بر دوشم ببندی بار نیست

اشک چشم گوهرم ، برق چراغ حیرتم