گل دربریم وباده به ساغر ولی چه سود

در کارگاه شعله جواله داغ نیست

جیب نفس شکاف چه خلوت چه انجمن

از هیچ کس برون غبارت سراغ نیست

در مشرب خیال پرستان دماغ نیست

تا زنده ای همین به تپش ساز و صبرکن

ای بیخبر، نفس سروبرگ فراغ نیست