تا زنده ای همین به تپش ساز و صبرکن

از هیچ کس برون غبارت سراغ نیست

گل دربریم وباده به ساغر ولی چه سود

در مشرب خیال پرستان دماغ نیست

ای بیخبر، نفس سروبرگ فراغ نیست

از برگ و ساز عالم تحقیق ما مپرس

عمری ست رنگ می پرد وگل به باغ نیست