ریش گاوی ، شرمی ای زاهد ز دندان طمع

می کشد رحمت تری تا چشم ما نمناک نیست

خاک می باید شدن در معبد تسلیم عشق

گر همه آب است اینجا بی تیمم پاک نیست

شاخ طوبی ریشه دار شانه و مسواک نیست

گردن تسلیم در هر عضو ما آماده است

شمع ای کاشانه را از سر بریدن باک نیست