شاخ و برگی که سر از بید کشد بی خم نیست

به تمیز است غرض ورنه به کیش همت

نیست زخمی که به منتکده مرهم نیست

وضع بیحاصل ما بار دل اندوختنست

حسن تاب عرق شرم ندارد بیدل

ورنه آیینه ما آن همه نامحرم نیست